میکروفون

میکروفون

صدابَر[۱] یا میکروفن (به فرانسوی: microphone) دستگاه یا حسگری است که صدا را به جریان الکتریسیته تبدیل می کند. میکروفون (به شکل محاوره ای مایک نامیده می شود(/ maɪk /) وسیله ای است که صوت را به الکتریسیته و نیز حسگری است که صوت را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند. در سال ۱۸۷۶، امیل برلاینر نخستین میکروفن را اختراع کرد که به عنوان فرستنده ی صدا در تلفن ها به کار برده شد. میکروفن ها کاربردهای زیادی در تلفن، ضبط صوت، سیستم های کارائوکه، سمعک، ساخت فیلم و انیمیشن، مهندسی صوت، تلفن های رادیویی خصوصی (همانند واکی تاکی اما در مسافت های بیشتر)، بلند گوهای دستی، ساخت برنامه های رادیویی و تلویزیونی، ضبط صدا در رایانه ها، سیستم های تشخیص گفتار، voIP و نیز کاربردهای غیر صوتی (خارج از محدوده شنوایی انسان (از ۲۰ تا ۲۰۰۰۰ کیلو هرتز)) مانند بررسی فراصوت و سیستم های عیب یابی دارند.

امروزه بیشتر میکروفن ها از سیستم های القای الکترو مغناطیسی (میکروفن های پویا (دینامیک))، تقییر گنجایش خازنی (میکروفن های خازنی (کندانسر))، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی (مدولاسیون) نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می برند.